Een kijkje in het leven van kunstenaar Gert Sennema

Interview
Bijna niemand kan tegenwoordig nog zeggen dat hij al sinds jongs af aan wist wat hij wilde gaan doen met zijn leven. Sterker nog, velen van ons weten het nu nog steeds niet. Gert Sennema is zo’n uitzondering. Hij had zijn roeping al gevonden toen hij vier was. Als kleuter tekende Gert een cowboy en indiaan en zijn lerares was zo onder de indruk dat Gert het op andere scholen mocht laten zien. Zo geschiedde. Daar stond Gert, als kleuter, op de tafel voor de klas vol trots met zijn tekening in zijn hand. De hele klas klapte en vanaf dat moment wist Gert wat hij de rest van zijn leven wilde doen. Kunst maken. Beeldhouwer, muzikant, theatermaker en docent. Gert is een duizendpoot die zich voor alles met evenveel plezier inzet.

gert

Wie is Gert Sennema?
Gert Sennema, 55, is geboren en getogen in Grijpskerk. Zijn familie woont er ongeveer al sinds 1780. ‘’Het is dus ook heel erg aan die plek gebonden.’’ Creativiteit en kunst is hem met de paplepel ingegoten, verscheidene familieleden waren ook altijd bezig met tekenen en theater. Hij is dan ook altijd door zijn familie gesteund. ‘’Je was altijd omringd door visualia.’’

Beeldhouwer, muzikant, docent, wat nog meer?
Op zijn 18de verhuist Gert naar Groningen, in eerste instantie om docent tekenen en handenarbeid te studeren. ‘’Later heb ik nog de academie gedaan en ben ik afgestudeerd in ruimtelijk vormgeven. Ik heb aanvankelijk veel les gegeven, kunst en cultuur geschiedenis maar ook op de lerarenopleiding gaf ik plastisch vormgeven. Toen kwamen de opdrachten steeds vaker en ben ik uiteindelijk zelfstandig beeldhouwer geworden.’’

Dieptepunten
‘’Op een kwaaie nacht is mijn werkplaats, het oude stationsgebouw, in Grijpskerk in de brand gestoken. Men heeft alles met een stekker eraan meegenomen en vervolgens de rest in de brand gestoken. Twee weken later was het weer helemaal bestraat en was het alsof er niets gebeurd was. Alsof daar ook niks gestaan had. Dat was onverdraaglijk.’’ Hierdoor is Gert zich gaan toeleggen op theater en muziek en bleef hij hier jaren zoet mee. Toch blijft hij een beeldhouwer in hart en nieren. Hij geniet van het theaterwerk en het werken aan nieuwe platen, maar komt altijd terug bij zijn werk als beeldhouwer. ‘’Ik ben een beeldhouwer. Je verlangt ook weer naar de stilte in jezelf. Om uit je eigen bron te putten.’’

Inspiratie
Het portaal in de Folkingestraat zou zijn eerste beeld worden in de openbare ruimte. ‘’Daar werd ik al erg nerveus van. Ook door de beladenheid van het onderwerp. In het begin ben ik de straat heel veel op en neer gewandeld, heb ik gesproken met de Joodse raad en er veel over gelezen. Aanvankelijk heb je het idee dat het allemaal te zwaar is. Ik kwam erachter dat er een aantal Joodse muzikanten naar Auschwitz waren getransporteerd, die ook weer teruggekomen zijn. Ik vond dat het over de kracht en troost van muziek moest gaan, maar muziek moet je horen. Ik kreeg vervolgens in de gaten dat er een blinde muur was met een blind raam, dat werkte erg prikkelend.’’ En dat werd uiteindelijk de plek. Geïnspireerd door onder andere Rodin, Danté en de Tempel van Mars. ‘’Een bronzen deur die openstond wanneer er oorlog was en als de deur dicht was, dan was het vrede. Picasso heeft ook werk met een deur die openstaat en dan komen er vlammen uit. Dat was boeiend.’’ De deur werd uiteindelijk de rode draad in zijn werk.

portaal

Zijn inspiratie kwam niet altijd vanuit positieve ervaringen. In tien jaar tijd verloor Gert zowel zijn vader als zijn moeder. Net toen Gert in Haarlem woonde, vol plannen om het westen te veroveren, verloor hij zijn moeder. Hij besloot terug te gaan naar Grijpskerk om voor zijn vader te zorgen. Deze grote verliezen heeft zijn werk veel beïnvloed. In zijn werk stond tijdens die periode vooral ‘een thuis’ centraal. Een gedekte tafel, een bed, alles wat maar iets van die huiselijke warmte weergeeft. ‘’De dood heeft niet het laatste woord.’’

Nog tips voor toekomstige kunstenaars?
‘’Het kunstenaarsleven heeft ook negatieve aspecten. De onzekerheid, kwaliteit, dat werkt soms verlammend. Je flirt met de onzekerheid, en met jezelf opnieuw uitvinden. Maar eigenlijk geen tips. Nouja, enthousiasme is niet voldoende. Blijf nieuwsgierig. Naar jezelf, maar ook naar wat er op je afkomt. En geen routine. Routine is vijand nummer één.”

Met dank aan Gert Sennema
Door Charlotte Aalbers
Omslagfoto door Charlotte Aalbers
Foto van portaal

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s