Recensie: Ten Liefde

Voorafgaand aan het stuk wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik kon verwachten. De beschrijving luidde: ‘een eigentijdse bewerking van Romeo & Julia van Shakespeare’. Een klassiek stuk had ik dus niet verwacht, maar wat zou ‘eigentijds’ kunnen illustreren?

Toen we de zaal binnen kwamen, zag het podium er rommelig uit. Overal lagen verfrommelde pakjes sigaretten, kleren en drank. Wat ook opviel, was dat een prominent gedeelte van het decor bestond uit een bar. De sfeer voelde dus relaxed en huiselijk aan.

Het podium was nog pikkedonker, toen we de stemmen van de beide spelers al hoorden. Elke keer herhaalden ze een verhaal over zichzelf en verplaatsten ze zich van tafel naar tafel. Dit deed me denken aan een speeddate-avond.

Wanneer het licht aan ging, schoven beide acteurs aan een tafel. Hun conversatie bestond uit lange zinnen waarbij ze al hun gevoelens en bevindingen spreekwoordelijk aan elkaar vertelden. Echte shakespeareaanse dialogen. Op dit moment voelde ik lichte weerzin opkomen, omdat ik weinig zin had om een dik uur naar ingewikkelde dialogen te luisteren.

Na ongeveer een kwartier veranderde het stuk van shakespeareaanse dialogen in een stuk vol actie en reactie. Romeo was uiteindelijk toch bij Julia blijven slapen en de volgende ochtend verklapten ze elkaars geheimen. Vanaf dat moment werd het duidelijk dat de twee geliefden hun levens al volledig hadden ingevuld en elkaar te laat hadden ontmoet.

Ineens ging er een mobieltje af in de zaal. Alle bezoekers keken verschrikt in de richting waar het geluid vandaan kwam. De beide spelers speelden rustig door, maar wanneer het mobieltje voor de tweede keer afging, richtte Julia zich fel naar het publiek. Ze dreigde ermee te stoppen als de eigenaar van het mobielte zich niet meldde. Zo was toneelspelen voor haar geen doen.

Op een gegeven moment kreeg het publiek door dat dit bij de ‘eigentijdse’ versie van Shakespeare hoorde. De regie heeft hier leuk op ingespeeld door de ware identiteit van beide spelers te verklappen middenin het stuk. Zo bleek Julia a.k.a Niké Wentholt graag alles tot in de punten te willen doornemen, terwijl Romeo a.k.a. Tom Wilcox alles van het laaste moment laat afhangen. En zo kibbelden de twee nog even door totdat ze weer in hun ware rol van Romeo en Julia vervielen.

Uiteindelijk koos Romeo voor zijn uitgestippelde leven en verliet hij Julia. Zij kon het liefdesverdriet niet aan en besloot om zelfmoord te plegen. Vlak hierna klopt Romeo op de deur van Julia. Hij heeft zich toch bedacht kiest voor zijn echte liefde, maar dan is het al te laat…

Nadat ik het stuk had gezien, begreep ik de verwoording van ‘eigentijds’. Het toneelstuk bestaat namelijk uit een moderne setting en een fris verhaal. Mijn lichte weerzin aan het begin werd dan ook tijdens het stuk de kop in gedrukt. Een bravo voor de spelers en de regie voor dit originele optreden!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s